Zondag

En dan komt Eric bij de kerk de arts tegen die hem behandeld heeft in Den Haag. Hij vindt het fijn Eric gezond en wel weer te ontmoeten. In het gesprek vertelt Eric dat ik op dit moment borstkanker heb. Hij reageert geschokt. Eerst jij zo ziek en nu een paar jaar later, Ingrid! Hij begeleidt patiënten met dezelfde kuren. Als Eric er mee thuis komt en het mij vertelt komt mijn eigen situatie opeens weer heel hard aan. Je bekijkt het uit het gezichtspunt van de ander. Eerst de één en nu de ander. Zwaar. Hoe moet dat toch eigenlijk allemaal? Klopt het wel? Sommige mensen krijgen er nooit mee te maken. Wij allebei. Je overdenkt de dingen die je al meemaakte in het leven. En even valt het als een blok op je. Denken, piekeren en dan toch maar praten. Maar dan tot de conclusie komen: het klopt allemaal, er gaat helemaal niets fout. Bij de Heere loopt nooit iets uit de Hand. Is het niet allemaal genade wat wij elke dag weer krijgen. De Heere is nabij. Weest in geen ding bezorgd.