Huilt u nog vaak?
Ik huil nooit.
Goed, dan schrijf ik op STABIEL.
Wat kan het leven toch eenvoudig zijn.
maandag 29 oktober 2012
vrijdag 26 oktober 2012
Herstel en Balans afgerond
Wat gaan 10 weken snel voorbij. Gisteren hadden we onze laatste dag van H&B. Zo twijfelachtig als ik er mee startte, zoveel moeite heb ik nu om afscheid te nemen. Wat een band hebben we met elkaar gekregen, wat hebben we veel met elkaar gedeeld. Het maakte niet uit wat we waren; oud (82) of jong (25), man of vrouw. We waren een groep en in een groep kan veel kracht zitten, ieder haalt er het zijne uit. Als besluit bij het onderdeel fysio hebben we de shuttle walk test nog een keer gedaan. Kijken hoe ver we nu kwamen. Was er vooruit gang in deze 10 weken? Ja gelukkig voor iedereen. Vorige keer was mijn uitslag 580 m. met een hartslag van 188, nu 720 m. met een hartslag van 153. Tevreden. We kregen het advies om wel verder te gaan met het gericht opbouwen van conditie, 10 weken is nog maar een beginnetje. Hoe ik dat ga aanpakken weet ik nog niet. Wel hebben we afgesproken om met elkaar te gaan wandelen 1 keer in de 2 weken. We hebben ons een zeer groot doel gesteld, nl. het meelopen met de Apeldoornse 4-daagse. Dit houdt in: 4 dagen 20 km. lopen. Ik denk dat ik nu ongeveer 3 a 4 km. haal. Dus nog heel wat te trainen. Maar...... waar een wil is, is een weg ;-)
Ook kregen we onze creatieve werkstukken mee. Hier op de foto iets gemaakt van klei. De opdracht was: beeld uit waar je nu staat in je ziekte. Je ziet (misschien) de hobbels van de ziekte, de drempel om het gewone leven weer in te gaan, de gaatjes naar buiten die al weer groter worden, de scherpe randjes die er onderaan zitten maar naar boven toe steeds minder worden. Jaja het wordt nog eens wat met mij. Maar echt heel leuk om weer eens een stuk klei in handen te hebben.
Ook kregen we onze creatieve werkstukken mee. Hier op de foto iets gemaakt van klei. De opdracht was: beeld uit waar je nu staat in je ziekte. Je ziet (misschien) de hobbels van de ziekte, de drempel om het gewone leven weer in te gaan, de gaatjes naar buiten die al weer groter worden, de scherpe randjes die er onderaan zitten maar naar boven toe steeds minder worden. Jaja het wordt nog eens wat met mij. Maar echt heel leuk om weer eens een stuk klei in handen te hebben.
Aan het einde van de middag was er nog een hapje en een drankje met alle mensen die meegewerkt hadden aan H&B. Daarna hebben we het als groep afgesloten bij de wok.
zaterdag 13 oktober 2012
Een jaar rond
Een man die
er voor mij was en mee leed
Honderden
kaarten
Een moeder
die mijn huis aan kant maakt
Maaltijden
die bezorgd werden
Boskoopse
vriendinnen met een verrassingsmiddag
Een broer die
alle ramen van ons huis zeemt
Vriendinnen,
zus en schoonzus die mee gaan met de chemokuren
Familie waar
de kinderen mochten logeren
Lieve mensen
die aandacht besteedden aan onze kinderen
Leerkrachten en
docenten die net dat extra oogje op ze hielden
Iemand die
zomaar een kan bouillon komt brengen
Telefoontjes vol
belangstelling
Meelevende mails
Reacties op
de weblog
Vele bezoekjes
van de wijkouderling
Strijkhulpen
Een buurvrouw
waarvan ik de mutsjes mocht gebruiken
Bloemen die
ik kreeg
Mensen die
zomaar even langs kwamen om te vragen of het ging, of ze iets konden doen
Verschillende
mensen die meegingen naar de bestralingen
Vriendin en
zus die er waren met het uitzoeken van de pruik
Lieve mensen allemaal heel hartelijk bedankt!
vrijdag 5 oktober 2012
Goed bericht
Ik ben heel blij. Er was vanmorgen een goede uitslag voor mij. Ik vind het zo bijzonder. Daar zat ik dan weer in de zelfde kamer, in de zelfde periode als vorig jaar. Al wachtend op de arts viel de spanning steeds meer over me heen. En dan nu gelukkig een goede boodschap. Reden tot dankbaarheid. Ik voel me emotioneel een beetje daar elkaar geschud, of hoe zeg je zo iets. Ik ga nu maar proberen de draad van de dag weer op te pakken. Al met al was het een enerverende week.
maandag 1 oktober 2012
Ziekenhuis bezoekjes
Naast "Herstel en Balans" staan er deze week nog meer ziekenhuisbezoeken gepland. Vanmorgen was ik al om kwart over negen op radiologie voor de mammografie. Dat was vooral aan de linkerkant een behoorlijk pijnlijke gebeurtenis. Even kwam ook het gevoel van spanning van vorig jaar terug, toen het door mijn hoofd ging "zou ik borstkanker hebben?". Vrijdag krijg ik de uitslag van dr. van der Zaag. We hopen en bidden dat alles goed is.
Vanmiddag werd ik bij dr. Schaar verwacht. Daar heb ik de injectie met de anti-hormoonkuur in mijn buik gespoten gekregen. Hij was trouwens verbaasd over de dicht in geplante bos haar die ik terug krijg.
Ik hoop vrijdag een goed bericht over de uitslag te kunnen plaatsten.
Vanmiddag werd ik bij dr. Schaar verwacht. Daar heb ik de injectie met de anti-hormoonkuur in mijn buik gespoten gekregen. Hij was trouwens verbaasd over de dicht in geplante bos haar die ik terug krijg.
Ik hoop vrijdag een goed bericht over de uitslag te kunnen plaatsten.
Abonneren op:
Posts (Atom)
