Meer dan 100 kaarten

Maria houdt het aantal kaarten in de gaten en vertelde me net dat het er nu 109 ! zijn. Iedere keer ben ik weer zo verbaasd als de post komt. Zoveel kaarten, voor mij?!
Het doet heel erg goed al dat meeleven. Hartelijk bedankt!

De dag van gisteren

Wat een bijzondere dag was het gisteren. 's Morgens om half 8 kwamen mijn ouders en konden wij rustig vertrekken. Om 8uur werden we opgevangen op de dagverpleging. Om 8.30 werd ik verwacht op radiologie. Ik kreeg radioactieve vloeistof ingespoten. Elke 10 minuten moest ik de borst even masseren zodat de vloeistof zich goed ging verspreiden. Om 10.30u weer naar radiologie, nu voor de scan. Die werd van 3 verschillende kanten steeds 5 minuten gemaakt. De vloeistof had z'n werk goed gedaan en de poortwachtersklier was goed te zien. Het werd precies afgetekend op de huid zodat de chirurg wist waar hij moest zijn. Kwart voor 12 heb ik me klaar gemaakt voor de operatie en ben in bed gekropen. Om 12.20 konden we richting o.k. Ik had nog even een gesprekje met de chirurg (er was nl. even tijd omdat iets van de apperatuur niet in orde was). En toen was het toch echt zo ver. Een uur en 3 kwartier later werd ik wakker op de uitslaapkamer. Wat voelde ik me beroerd en wat had ik veel pijn. Niet alleen pijn bij de 2 wonden (klier en tumor), maar ook de rechter helft van mijn hoofd deed veel pijn. Ook werd ik vreselijk misselijk, zonder te kunnen spugen. De verpleekundigen hadden het wel in de gaten en iedereen kwam in actie. Ik kreeg zofran in het infuus (dat klonk me bekend, een middel tegen misselijkheid wat Eric bij de chemo kreeg) en ik kreeg extra pijnstilling toegediend. Even later wilden ze ook nog morfine geven, maar ik wilde het toch liever even nog zo proberen. Ik heb dat nl. wel eens eerder gehad. Al met al heb ik doordat ik zo naar was 2 uur op de uitslaapkamer gelegen. Toen ik weer op de zaal kwam was Eric er snel. Dat was fijn. Blijkbaar heeft mijn hoofd niet goed gelegen tijdens de operatie en is er iets afgekneld geweest waar door ik zo'n pijn had aan die ene kant, mijn gezicht zag er ook anders uit aan de rechterkant. (is weer goed gekomen hoor ;-) ). Om 5 uur ging Eric even naar huis. Ik knapte steeds verder op en om 7 uur was Eric er weer om mij mee naar huis te nemen. Heerlijk. De kinderen, mijn ouders, iedereen was heel blij. En nu zit ik op bed dit bericht te typen. Ik slik steeds pijnstilling en dat werk goed. Het was een bijzondere dag, ik heb geen stress ervaren. De chirurg zei: wat bent u ontspannen.
Ik weet dat er veel mensen in gebed waren. Het is echt alleen de Heere die dit zo gegeven heeft. Dus niet alleen bidden, maar ook danken.

Weer thuis

Ingrid was vandaag heel rustig. Ze heeft geen spanningen laten zien en voelde zich ook ontspannen. Een grote zegen. Om 12.20 uur ging ze naar de OK.

Vanavond om half acht is Ingrid thuis gekomen.
Om 14.00 uur belde de chirurg op met de boodschap dat de operatie geslaagd is. De poortwachterklier was niet besmet. Een grote blijdschap. Overigens is deze constatering voor 90% zeker. De definitieve uitslag krijgen we nog.
De Heere heeft wonderlijk geholpen.

groeten, Eric

operatie

Morgen moet ik om 8 uur in het ziekenhuis zijn. 's Morgens moeten er nog twee onderzoeken gebeuren. Het is de bedoeling dat ik 's middags om 12.30u geopereerd word.

Een gewone maandag en dinsdag

Wat is gewoon toch een bijzonder woord. Ik heb daar al vaker bij stil gestaan, zeker ook in de ziekte periode van Eric. Nu kom ik er weer achter. Juist nu ik niets meer gewoon vind merk ik dat ik steeds dit woord gebruik. Ik wilde zo graag gewoon naar school, gewoon mijn collega's ontmoeten, gewoon lesgeven en de contacten met de studenten hebben. Bij elke klas heb ik uitgesproken dat ik hoop dat alles zo gewoon mogelijk blijft, juist ook in de contacten. Ik heb dus maandag en dinsdag gewoon gewerkt. Dat was erg fijn. De laatste lessen voor de toetsweek goed afgerond. Dingen geordend, mailtjes beantwoord enz. En zo zijn er weer 2 dagen van deze week voorbij. Nu de woensdag nog en dan is het donderdag, de dag van de operatie.
Voor ieder dit leest: waardeer de gewone bijzondere dingen van elke dag!

Het is echt waar

Vrijdag 15 oktober heb ik te horen gekregen dat ik borstkanker heb. Een bericht dat je hele leven op z'n kop zet. Al een paar weken voelde ik een knobbeltje, maandagavond besloot ik om dinsdag toch maar even langs de huisarts te gaan. Ik had niet het gevoel dat er iets ernstigs aan de hand was, maar wilde er voor de zekerheid wel naar laten kijken. De huisarts vertrouwde het niet en zorgde er voor dat ik de volgende dag al in het ziekenhuis terecht kon.
Ik had eerst een gesprekje met de nurse practitioner en zij deed ook onderzoek. Ze voelde de knobbel goed zitten, de chirurg werd er bij gehaald en ook hij voelde de knobbel. Er moest een foto gemaakt worden, daarna werd een echo gemaakt. Inmiddels was de foto bekeken door de radioloog en kon ik blijven liggen zodat ze gelijk een punctie konden doen. Ik vroeg gelijk aan de radioloog wat hij er van dacht. "Als er niks was zou ik geen punctie doen" zei hij. Toen de punctie klaar was vroeg ik hem nog een keer of hij wat meer kon zeggen, waar moest ik aan denken. Zijn antwoord was:"Ik maak me zorgen". Op dat moment was voor mij duidelijk dat het geen goede boodschap zou worden. En dat was het dus ook niet die vrijdag de 15e.

Een weblog bijhouden?

Er zijn al een hoop gedachten en twijfels door me heen gegaan over het beginnen van een weblog. Ga ik het doen of niet. Het is wel handig om de dingen met mijn omgeving te delen, ja maar wat ga ik er op zetten. Wie gaat het lezen. Wat doet het lezen met iemand.......enz. Toch heb ik besloten er mee te beginnen. Ik kom er achter, hoeveel lieve, aardige, belangstellende, meelevende mensen ik om me heen heb. Het zal waarschijnlijk te vermoeiend worden om steeds aan iedereen afzonderlijk te vertellen/mailen hoe het met me gaat. Hier kan ieder op z'n eigen tijd lezen hoe het er mee is.

Zoals ik er nu over denk moet het een blog worden waar iedereen op terecht kan. Dat betekent dat wat ik schrijf op een informatieve manier geschreven wordt. Bij de berichten kun je reageren met een reactie, dat is natuurlijk altijd fijn.