Een datum die je niet vergeet

Moedig liep ik het ziekenhuis binnen. Niet wetend hoe het zou voelen. Dat het zwaar zou zijn wist ik. De psychische druk voelde ik al. Het was de eerste en de laatste keer dat je zo naar een behandeling met chemo kunt gaan. Als je eenmaal het spul door je lijf hebt voelen gaan hou je er altijd een "bijsmaak" aan over. 31 januari 2012, de dag van de eerste kuur. Vandaag een jaar geleden!
Ik lees het stukje wat Eric schreef vorig jaar. Wat staat het er verborgen: het gaat over de emmer. Als ik terug denk aan die avond, denk ik aan braken, braken, braken. Niet gewoon braken, nee het spat uit je lijf. Ik stop, het is voorbij. De details maken me misselijk. Het positieve stukje dat het achter de rug is, is er, maar het moeilijke stukje met de herinneringen ook.

Wat ik zo fijn vind aan het verleden, is dat het voorbij is

Goede uitslagen

Gistermiddag ben ik weer in het ziekenhuis geweest en heb ik goede uitslagen gekregen. De dexa-scan was goed en ook de bloedwaarden waren goed, behalve het vitamine d gehalte, daar moet ik iets voor slikken. Ook heb ik weer de 3 maandelijkse injectie gekregen en heb zo hopelijk weer even 3 maanden vrijaf van dokters en ziekenhuis.
Vanmorgen heb ik manuele therapie gehad i.v.m. de val van de trap, dat heeft goed geholpen. Voor de bovenkant van mijn rug tenminste, die stuit daar kunnen ze niets aan doen, maar gelukkig het gaat al beter. We houden de moed er in.