donderdag 8 maart 2012
Controle bij de Nurse Practitioner
Vandaag werd ik 13.30u bij de nurse practitioner verwacht. De arts en de zij doen om de beurt de controles. Een uur van te voren moet er bloed geprikt zijn. Ik neem dan een boek mee om de tijd een beetje aangenaam door te komen. De waardes van het bloed waren nog niet goed genoeg om de volgende kuur te krijgen. Maar het is nu pas donderdag en we gaan er vanuit dat ze dinsdag wel goed zijn, ik hoef niet opnieuw langs te komen om te prikken. Verder hadden we een gesprek over hoe ik de eerste dagen na de kuur door kom. Ik vertelde dat ik me erg ziek voel en een paar dagen helemaal op bed lag. Maar dat moest ik toch echt niet doen zei ze. 's Morgens douchen en dan naar beneden, dan weer even op bed en dan weer naar beneden. Zo afwisselen de dag door. Dit tips vielen een beetje verkeerd bij mij. Alsof ik me aan zit te stellen en voor de lol op bed ga liggen zonder me te verroeren. Aan het einde van het gesprek moest me dat toch even van het hart. Inmiddels was haar wel duidelijk geworden, o.a. ook door de fysiofit wat ik 2 keer per week doe en het doorwerken tijdens de bestralingen dat ik niet iemand ben die zich aanstelt maar dat ik inderdaad erg heftig op de kuur reageer. Maar goed, ik ga proberen de volgende kuur ietsjes meer uit bed te komen al is het maar even op de boven verdieping heen en weer lopen om mijn lichaam wat meer impulsen te geven om die spiraal van moeheid te doorbreken. Die moeheid gaat namelijk met de kuur steeds erger worden. Nou ja echt blij ben ik er niet van geworden vanmiddag. Helaas zijn de ontstekingen in mijn arm nog niet verbeterd. Er moet de volgende keer echt in de andere arm geprikt worden, de nurse practitioner gaat kijken wie er dienst heeft dinsdag en zal zorgen dat ik door een goede prikker geprikt word. Laat ik dit stukje toch positief afsluiten. Mijn hb is 7.0! (zelfs wat hoger dan de start van de vorige kuur 6,7)
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Allerliefste zus,
BeantwoordenVerwijderenWe weten met z'n allen hoe dapper je je weg gaat.
Zodra je een veertje kan wegblazen, doe je dat ook!
Laat je niet ontmoedigen door dit gesprek.
Liefs Chris
Ik ben het helemaal eens met mijn tante!
BeantwoordenVerwijderenJe gaat erg dapper je weg.
Ik ben trots op je,mam!
Liefs Pien
Ach joh, zo'n nursepractioner ziet jou ook maar eens in de vier weken en dan nog in je opgeknapte status.
BeantwoordenVerwijderenGoed dat je gezegd hebt hoe je het gesprek ervaarde, meestal komt de reactie thuis pas en dan kan je je ei niet meer kwijt.
Wat ik geweldig vind is dat je HB zo mooi bijgekomen is, dankzij appelstroop, biefstuk en tomaten?
Pfff Ingrid,
BeantwoordenVerwijderenBest zwaar, en niet altijd begrepen worden, naast alle lichamelijke ongemakken. Ik denk, bid met je mee nu de volgende kuur er weer aan komt. Gelukkig zijn je bloedwaarden redelijk positief. Mooi, je stukjes, ik houd ze dagelijks bij.
Geniet van alle lieve mensen om je heen, dat zijn er veel, jij hebt ook zoveel aan anderen te geven.
Jullie zondagse koffievriendin uit B, nu wonende te D.
Ha Ingrid,
BeantwoordenVerwijderenMooi om te lezen elke keer weer opnieuw hoe u er elke keer instaat, moedig en dapper.
Ik moest denken aan psalm 138.
Ps, 138,8 ‘De HEER zal mij (Ingrid) altijd beschermen, Heer Uw trouw duurt eeuwig, laat het werk (dat U in Ingrid begon) van Uw handen niet los'!
Dit bid ik u ook van harte toe.