En dan loop je daar lekker uit te waaien langs het water en dan denk je: was het allemaal wel waar wat er gebeurd is? Hoe verder we in de 2 weken dat we weg waren kwamen, hoe meer alles van me afviel. Heerlijk om alles even achter te laten. Geen afspraken bij artsen e.d., lekker ontspannen. Ik heb een enorme stap vooruit gemaakt in mijn energie de afgelopen 2 weken. Maandag toen Herstel en Balans van start ging begon ik opeens te twijfelen, zal ik er wel aan mee gaan doen. Ik had alles rond ziekte zo los gelaten, dat ik opeens geen zin had om er weer in te duiken. Ik dacht: ik kan ook net doen of alles voorbij is en de draad van het gewone leven weer oppakken. Volgens afspraak ben ik natuurlijk toch netjes gegaan, maar toen ik terug kwam twijfelde ik nog steeds. Maar nu dan het vakantie gevoel langzaam wegzakt denk ik dat het toch goed is om het hele proces af te ronden met dit stuk revalidatie. Ik kan natuurlijk wel doen als of er niks was, maar het was er wel.
(dit is trouwens het 100e berichtje).
Wat fijn dat je je kon ontspannen en dat je vooruit gaat! Groetjes!
BeantwoordenVerwijderenHoi Ingrid,
BeantwoordenVerwijderenGefeliciteerd met je honderste berichtje, en misschien wel je duizendste overwinning om er weer voor te gaan, niet in eigen kracht. 'n Fijn en voorspoedig gezin, school en hersteljaar toegewenst!
Zij die het witte voetje haalde (en nog steeds mag houden).