Weer thuis

Ik ga nog maar even een berichtje typen, ik voel me nu nog goed. De 2e kuur zit er in. Wel met wat hindernissen want ik ben erg moeilijk te prikken. Eerst een tijd met mijn hand in heet water gezeten en toen zou er geprikt worden. Maar ze kreeg de ader maar niet te pakken, de naald zat er wel in maar het bloedvat schoot steeds weg. Ik merkte de spanning bij de verpleegkundige en ik zei: geeft niet probeer maar rustig. Beter (achteraf gezien) had ik kunnen zeggen dat het toch wel heel akelig was en dat ze misschien even kon stoppen. Wat gebeurde er; ik werd helemaal beroerd en raakte (zo goed als) buiten bewust zijn. Hele toestand, nog een verpleegkundige er bij, benen omhoog, bloeddruk meten, suiker prikken. Proberen in de andere hand het infuus te prikken want ik moest snel vocht krijgen. Nou ja alles is weer goed gekomen. Het probleem was dat mijn bloeddruk opeens heel erg daalde (70/50). Verder is het goed gegaan en hadden we het heel gezellig. Het is heel apart, ik voel al dat er iets anders is in mijn lijf, maar het is niet goed te zeggen wat. De kinderen zijn allemaal weg, het huis is aan kant, het is wachten op de beroerigheid. Dit stukje is al vast weer voorbij en ik kan alleen maar zeggen dat Gods trouwe zorg er ook vandaag weer was. Wat een wonder.