Een nieuwe week

Zo ik zit gelukkig weer in de week waarin ik kan zeggen dat de kuur vorige week was. Al met al heb ik het toch weer heel zwaar gevonden. Het is gewoon zwaar, dat is een feit. Het was heel jammer dat het prikken niet goed ging, ik had graag mijn armen afgewisseld. Vorige keer was het rechts en nu wilde ik dan graag links het infuus. Maar omdat er nog al acuut gehandeld moest worden en het links niet lukte, pakte de verpleegkundige die er bij geroepen werd mijn rechterhand en ging daar prikken. Nu heb ik een erg pijnlijke rechterarm, al dat heftige spul is twee keer door dezelfde arm gegaan (aderontsteking). Het zal een poosje duren voordat dit over is. Ik moet even oppassen om me niet heel veel zorgen te gaan maken over hoe het toch met de volgende kuur moet.
De nieuwe medicijnen tegen de misselijkheid (emend) hebben goed geholpen. De woensdag viel me erg mee. Ik denk dat ik ook wat opgepept was door de dexamethason, die als eerste in het infuus gaat. Donderdag en vrijdag voelde ik me weer helemaal wegzakken. Het is niet goed te zeggen wat dat is. Mijn lijf is gewoon heel vreemd, ik zeg grieperig, maar ik weet niet eens of dit wel het goede woord er voor is.
Tja en dan is het nu weer maandag. Rustig aan doen, er zit niets anders op, het gaat ook niet anders. Ik voel dat de klap wat harder aan is gekomen dan de vorige keer. Per keer dalen de bloedwaardes natuurlijk ook, dus het zal iedere keer wat langzamer gaan om er bovenop te komen.
Toch is het niet één en al ellende hoor, er zijn genoeg fijne momenten. Neem nou alleen al, al die kaarten die steeds weer bezorgd worden. Hartelijke bedankt.