Hij zit er in die laatste kuur, al was het met wat strubbelingen. Die strubbelingen zaten weer in het prikken. Op de zaal waar ik lag had Ingrid dienst, de verpleegkundige waar het een andere kuur niet mee lukte om te prikken. Zij wist dat zelf ook nog goed en zei gelijk: Josien komt je prikken. Mooi dat was dus al afgesproken. Josien had het infuus geprikt de 4e kuur. Ze nam er alle tijd voor om een goede ader te vinden en ging heel precies en geconcentreerd te werk. Dat deed ze nu weer, maar er was geen ader te vinden. Uiteindelijk had ze 2 aders gevonden en geprobeerd, maar het lukte niet. Ik ga Wilma halen, ik ga niet verder dan 2 keer prikken zei ze. Wilma staat bekend als de beste prikker. Zij heeft mij ook de 5e kuur geprikt. Wilma ging ook op zoek naar goede aders, maar ook haar lukte het niet om goed te prikken. Eerlijk gezegd: de spanning liep bij mij behoorlijk op. En al dat gedoe aan je lijf is ook niet lekker. Het idee van haar was om het infuus aan de onderkant van mijn pols te prikken, een pijnlijke plek, maar wel een plek die waarschijnlijk goed te prikken is. Aldus besloten en gedaan, het lukte (ze waren 3 kwartier bezig geweest). De naald zat goed, maar ondanks dat er al heel wat bloed gestroomd had, alles zat er onder, wilde het bloed niet stromen toen er een buisje op werd gezet. Vanalles en nog wat geprobeerd. Ik vroeg nog of ze de kuur niet gewoon konden aansluiten, mijn bloed was andere keren ook goed. Maar dat mocht natuurlijk niet. Uiteindelijk is er een minimale hoeveelheid naar het lab. gegaan en gelukkig het was goed, de chemo kon gaan lopen.
Vanaf dat moment heb ik heerlijk zitten praten met mijn vriendin Cothy die deze keer met mij mee ging. De sfeer op de afdeling is ook altijd goed. Het is dan echt zo akelig niet meer.
Ik kan nog niet geloven dat dit de laatste keer was. Ik ben wel blij, maar het voelt nog wat onwerkelijk, misschien ook omdat het ellendige gevoel weer op komt zetten.
Ik kan niet anders zeggen dat de Heere tot hiertoe geholpen heeft en kracht heeft gegeven om het allemaal te doorstaan.
Wat fijn, Ingrid, dat je toch deze kuur kon krijgen. Hebben de paracetamollen geholpen dus? Ik hoop dat de nasleep mee mag vallen en dat je dan eindelijk de tijd en energie krijgt om weer leuke dingen te doen! Ik wens je voor deze week weer heel veel sterkte toe, we denken aan en bidden voor je/jullie. Liefs van Wouter en Andrea en kids
BeantwoordenVerwijderenLieve Ingrid,
BeantwoordenVerwijderenVeel sterkte in het verwerken van de laatste kuur, inderdaad fijn dat het door kon gaan. Wat moeilijk voor je dat het prikken zo spannend was. Heerlijk zo'n vriendin van ver weg dichtbij.
Ik hoop en bid dat je lichamelijk weer wat op gaat knappen, een zegen over de werking van de "kuurperiode" toegewenst. Heel mooi en tot eer van de Heere dat je aangeeft hoe trouw Hij steeds zorgt.
Liefs, Ann te D
P.S.:Wat zou het fijn zijn als je naar het feestje van Cothy en Sjaak zou kunnen!
Wij zijn trots op je,mam!
BeantwoordenVerwijderenHet zit er dus eindelijk op...na weer een moeilijke start. Deze week nog geduld hebben en dan hopelijk langzaam weer opbouwen. Daar bidden we voor. Veel sterkte hoor en tot gauw.
BeantwoordenVerwijderenPeter en Ingrid.