Mijn kast

Ik heb een kast. Het is een heel speciale kast. In die kast zit nl. een plank en als je daar iets op legt is het weg, het bestaat niet meer. Je kunt de deur gewoon open doen en er iets bij leggen. Wat er in zit verdwijnt. Je weet van het bestaan echt niet meer af.
November: Mevrouw heeft u de de ademhalingsoefeningen gedaan voor de scan? Ademhalingsoefeningen? Ja u heeft daar een papier voor meegekregen. Nee dat heb ik echt gehad, anders had ik het zeker gedaan.
Vorige week maandag bij de oncologieverpleegkundige: Mevrouw heeft u de ingevulde formulieren bij u? Formulieren?? Ja die heeft u van de internist gekregen samen met de informatie voor dit gesprek. Informatie voor dit gesprek??? Ik heb niks, alleen een brief met het tijdstip er op. Vreemd, dit gaat nooit mis, dr. Schaar is heel precies.
Aan het eind van het gesprek is de oncologieverpleegkundige zo helder om me te vragen of ik deze dingen misschien letterlijk en figuurlijk weggestopt heb. Ik vermoed van het niet, maar het zou kunnen. Thuisgekomen doe ik het kastje open en leg er iets in; de map met informatie over de chemokuren.

We zijn een week verder. Toch die stapel "borstkanker spullen" maar eens uit het kastje halen. Ahum, de brief met ademhalingsoefeningen, het formulier voor de oncologieverpleegkundige, de informatiebrief (Kom vooral samen met iemand. Ik was alleen gegaan.), informatieboekjes.... van verschillende exemplaren 2 stuks;-)