woensdag 21 december 2011

Opeens......

De laatste 2 dagen is het er af en toe opeens. Zomaar onaangekondigd. Het valt op me en het enige wat ik kan doen, is gaan liggen, ogen dicht en slapen. Moeheid. Telefoon of deurbel heb ik blijkbaar niet eens gehoord. Het wordt allemaal wat zwaarder. Aan mijn omgeving merk ik dat ik dit niet uitstraal, maar het is er wel. De ritjes naar Deventer voelen ook wat zwaarder. Nog 10 keer, waarvan nog 2 keer het hele gebied en dan nog 8 keer bestralingen alleen op het geopereerde gebied.

2 opmerkingen:

  1. De laatste loodjes... wegen het zwaarst!

    Zeker bij datgene wat je ten diepste niet zoekt en wil doen. Het is bedoeld tot je hersteld, maar het voelt niet zo. Je lichaam wordt loodzwaar, je benen willen niet meer... en toch moet je verder. Het is voor je eigen bestwil, toch?! Dat vergt veel moed en doorzettingskracht. En ook dat kost weer energie, dat al zo spaarzaam is.

    Van harte sterkte toegewenst. We leven met je mee! Ook Eric en de kids.

    Meelevende groet,
    Henk-Jan

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heel veel sterkte met de laatste bestralingen!
    We bidden voor je.

    Groetjes,
    Mels en Hanna

    BeantwoordenVerwijderen