woensdag 26 oktober 2011

Een gewone maandag en dinsdag

Wat is gewoon toch een bijzonder woord. Ik heb daar al vaker bij stil gestaan, zeker ook in de ziekte periode van Eric. Nu kom ik er weer achter. Juist nu ik niets meer gewoon vind merk ik dat ik steeds dit woord gebruik. Ik wilde zo graag gewoon naar school, gewoon mijn collega's ontmoeten, gewoon lesgeven en de contacten met de studenten hebben. Bij elke klas heb ik uitgesproken dat ik hoop dat alles zo gewoon mogelijk blijft, juist ook in de contacten. Ik heb dus maandag en dinsdag gewoon gewerkt. Dat was erg fijn. De laatste lessen voor de toetsweek goed afgerond. Dingen geordend, mailtjes beantwoord enz. En zo zijn er weer 2 dagen van deze week voorbij. Nu de woensdag nog en dan is het donderdag, de dag van de operatie.
Voor ieder dit leest: waardeer de gewone bijzondere dingen van elke dag!

7 opmerkingen:

  1. Ook ik besef weer dat normaal toch zo bijzonder is....in gedachten bij je, groet.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ingrid,veel sterkte voor morgen
    Wij denken aan je

    Hartelijke groet,
    oom Thijs en tante Ineke

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ha Ingrid,
    Fijn dat wij op deze wijze met jou mee kunnen leven. Het lijkt of het allemaal niet waar is maar toch is het wel zo dat je nu ziek bent en behandelt moet worden. Als je er iets van mag ervaren dat de Heere van je weg weet, wordt deze last lichter en weet je dat je het niet alleen hoef te doen. Van harte toegewenst en sterkte voor morgen hoor,
    Rob&Trudy Seip

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Lieve Ingrid en Eric,

    fijn dat we zo horen hoe het gaat.
    Morgen heel veel sterkte,de hartelijke groeten,
    oom Piet en tante Lia.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Gebed voor een operatie

    Blijf bij mij Heer, allen zijn weggegaan
    Ik heb gezegd dat ik niet bang zal wezen
    maar ach, U kent mij en U kent mijn vrezen
    U ziet mijn onrust, mijn verborgen traan

    Blijf bij mij Heer, als de vreemde duisternis
    op klare dag zich om mij heen zal leggen
    als ik niet denken kan en niets kan zeggen
    wanneer er geen bewustzijn in mij is

    Blijf heel dicht bij Heer, wanneer ze mij
    met al hun blinkende en scherpe dingen
    en al hun wetenschap zullen omringen
    Bestuur Gij zelf hun handen, sta hen bij

    Help mij trouwe Vader, o maak het goed
    Blijf ook bij mij als ik weer mag ontwaken
    Blijf bij mij Heer, wil mij nu rustig maken
    Blijf bij Heer, geef mij een beetje moed

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ja, daar sta je gewoonlijk niet bij stil...
    Heel veel sterkte voor morgen!

    Wat de toekomst brengen moge,
    Mij geleidt des Heeren hand;
    moedig sla ik dus de oogen
    naar het onbekende land.
    Leer mij volgen zonder vragen;
    Vader, wat Gij doet is goed!
    Leer mij slechts het heden dragen
    met een rustig kalmen moed!

    Heer', ik wil Uw liefde loven,
    al begrijpt mijn ziel U niet.
    Zalig hij, die durft gelooven,
    ook wanneer het oog niet ziet.
    Schijnen mij Uw wegen duister,
    zie, ik vraag U niet: waarom?
    Eenmaal zie ik al Uw luister,
    als ik in Uw hemel kom!

    Laat mij niet mijn lot beslissen:
    zoo ik mocht, ik durfde niet.
    Ach, hoe zou ik mij vergissen,
    Als Gij mij de keuze liet!
    Wil mij als een kind behand'len,
    dat alleen den weg niet vindt:
    neem mijn hand in Uwe handen
    en geleid mij als een kind.

    Waar de weg mij brengen moge,
    aan des Vaders trouwe hand
    loop ik met gesloten oogen
    naar het onbekende land.

    Liefs, Edwin en Willian

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Kees en Esther van der Vlies26 oktober 2011 om 21:58

    Heel fijn om zo mee te kunnen lezen en leven. Vanaf onze kant ook heel veel sterkte toegwenst voor morgen. Ook voor Eric, jullie kinderen, ouders, broers enzussen een spannende dag. Gods nabijheid toegewenst.
    Hartelijke groet, Kees en Esther

    BeantwoordenVerwijderen