Wat een bijzondere dag was het gisteren. 's Morgens om half 8 kwamen mijn ouders en konden wij rustig vertrekken. Om 8uur werden we opgevangen op de dagverpleging. Om 8.30 werd ik verwacht op radiologie. Ik kreeg radioactieve vloeistof ingespoten. Elke 10 minuten moest ik de borst even masseren zodat de vloeistof zich goed ging verspreiden. Om 10.30u weer naar radiologie, nu voor de scan. Die werd van 3 verschillende kanten steeds 5 minuten gemaakt. De vloeistof had z'n werk goed gedaan en de poortwachtersklier was goed te zien. Het werd precies afgetekend op de huid zodat de chirurg wist waar hij moest zijn. Kwart voor 12 heb ik me klaar gemaakt voor de operatie en ben in bed gekropen. Om 12.20 konden we richting o.k. Ik had nog even een gesprekje met de chirurg (er was nl. even tijd omdat iets van de apperatuur niet in orde was). En toen was het toch echt zo ver. Een uur en 3 kwartier later werd ik wakker op de uitslaapkamer. Wat voelde ik me beroerd en wat had ik veel pijn. Niet alleen pijn bij de 2 wonden (klier en tumor), maar ook de rechter helft van mijn hoofd deed veel pijn. Ook werd ik vreselijk misselijk, zonder te kunnen spugen. De verpleekundigen hadden het wel in de gaten en iedereen kwam in actie. Ik kreeg zofran in het infuus (dat klonk me bekend, een middel tegen misselijkheid wat Eric bij de chemo kreeg) en ik kreeg extra pijnstilling toegediend. Even later wilden ze ook nog morfine geven, maar ik wilde het toch liever even nog zo proberen. Ik heb dat nl. wel eens eerder gehad. Al met al heb ik doordat ik zo naar was 2 uur op de uitslaapkamer gelegen. Toen ik weer op de zaal kwam was Eric er snel. Dat was fijn. Blijkbaar heeft mijn hoofd niet goed gelegen tijdens de operatie en is er iets afgekneld geweest waar door ik zo'n pijn had aan die ene kant, mijn gezicht zag er ook anders uit aan de rechterkant. (is weer goed gekomen hoor ;-) ). Om 5 uur ging Eric even naar huis. Ik knapte steeds verder op en om 7 uur was Eric er weer om mij mee naar huis te nemen. Heerlijk. De kinderen, mijn ouders, iedereen was heel blij. En nu zit ik op bed dit bericht te typen. Ik slik steeds pijnstilling en dat werk goed. Het was een bijzondere dag, ik heb geen stress ervaren. De chirurg zei: wat bent u ontspannen.
Ik weet dat er veel mensen in gebed waren. Het is echt alleen de Heere die dit zo gegeven heeft. Dus niet alleen bidden, maar ook danken.
Ha Ingrid,
BeantwoordenVerwijderenFijn om te horen dat het zo goed is gegaan. Dat je rust vond/kreeg om operatie ontspannen in te gaan. Thuis zijn met ons leesrooster bij Jesaja 43. Ik geef wat woorden door in de hoop dat je ook de komende dagen mag rusten in Zijn Woorden.
Wees niet bevreesd, want Ik heb u verlost,
Ik heb u bij uw naam geroepen, u bent van Mij.
Wanneer u zult gaan * door het water, Ik zal bij u zijn, door rivieren, zij zullen u niet overspoelen. Wanneer u door het vuur zult gaan, zult u niet verbranden,geen vlam zal u aansteken.Want Ik ben de HEERE, uw God,de Heilige van Israël, uw Heiland. ............
Wees niet bevreesd, want Ik ben met u.
Henk Terlouw
Hoi Ingrid (en Eric, Joline, Thomas-Jan en Maria),
BeantwoordenVerwijderenErg fijn om je berichten te lezen. We leven en bidden veel met je mee.
Ik wilde een kinderlied invoegen, maar dat lukt niet. De tekst is 'Ga in vrede, ga in liefde, ga met God, tot de volgende keer.'
à Dieu,
Laurine (en Gerwin)
Lieve Ingrid,
BeantwoordenVerwijderenJe vroeg om bidders. God heeft gehoord!
Wij wensen je kracht van Hem toe voor het toekomende.
Hartelijke groeten,
Alberdien en gezin
Beste Ingrid,
BeantwoordenVerwijderenWat een ervaring als je gedragen mag worden!
Dan word er een rust geschonken die Hij alleen kan geven. Hopen dat de Heere het wel komt te maken voor het toekomende.Bij Hem is alles te verkrijgen.
H.G
Tante Hanny en Oom Jan.
Beste mensen die dit weblog volgen,
BeantwoordenVerwijderenWij vinden het bijzonder dat zoveel mensen meeleven en willen jullie allen danken voor de hartelijke reacties en bovenal voor het opdragen van onze lieve dochter in deze dagen van zorg.
De Heere is goed voor ons dat het tot nu toe zo mag gaan. De blijdschap in hun gezin en onze familie is groot dat ze na de operatie weer thuis is.
Wij hopen dat Ingrid in de komende dagen opknapt en dat zij kracht krijgt om het verdere traject van de behandeling te doorstaan.
Blijf om hen heen staan.
Hartelijke groet van Ingrids ouders